*
bu yazıyı ilk okuduğumda içime işlemişti, bir daha da unutamadım. buraya da eklemiştim, daha rüya bile yokken. şimdi kızcağızım henüz yuvaya başlamışken yeniden okudum.
*
Showing posts sorted by date for query gitmeyeceğim. Sort by relevance Show all posts
Showing posts sorted by date for query gitmeyeceğim. Sort by relevance Show all posts
Wednesday, May 22, 2013
okula gitmeyeceğim
bu yazıyı ilk okuduğumda içime işlemişti, bir daha da unutamadım. buraya da eklemiştim, daha rüya bile yokken. şimdi kızcağızım henüz yuvaya başlamışken yeniden okudum.
Sunday, September 12, 2010
okula başlamadan önceki gün
ben okula başlamadan önce kayıt için bu fotoğrafı çektirmiştik. önlük karşı komşumuzun oğlundan ödünç. saçım olabilecek en gergin haliyle atkuyruğu, acısı hala aklımda. fotoğraf çekilirken okula başlayacak olmanın bedbahtlığı içindeyim. 2 yıllık anaokulu tecrübem vardı, anaokulunu da sevmezdim. ben aynı babaannem gibi evde oturmayı, onun gibi hiç okula gitmemiş olmayı dilerdim ama bunu kimseye söyleyemezdim.
cem ise anaokuluna severek gitti şimdi okula başlayacağı için de öyle mutsuz falan değil. başlayacağı okula, geçen günkü kısa ziyareti saymazsak, yabancı. anaokuluna başka bir yere gitti. sınıfındaki çocukların çoğu anaokulundan birbirlerini tanıyor olacaklar, cem ise dışardan geliyor. heyecan falan da yok, hatta okullu oluyorum diye biraz sevindiği bile söylenebilir. yarın okulda ilk günü. 9 aylık hamileliğin verdiği telaşlar yüzünden bu konu kafamda biraz geri planda kalmış olabilir ama şu anda şaşırıyorum, çocuğu okula başlayacak kadar büyümüş olmama şaşırıyorum.
cem "sen bu okul meselesini pek sevmiyorsun galiba, zorla gitmişsin zaten, değil mi?" diye sordu dün.
- biraz öyleydi, sen nerden anladın?
- amcama demedin mi, okulda sınıfın penceresinden görünen ağaç yapraklarını saymaktan başka bir şey yapmazdım diye, ordan anladım.
- benim gittiğim okullar çok sıkıcıydı ya da bana öyle geliyordu, bilmiyorum. herkes aynı olmaz, amcan da okulu çok sevdiğini anlattı. bakalım sen okulu nasıl bulacaksın?
Blogda okul işleri
Wednesday, September 23, 2009
Okula Gitmeyeceğim
Okula gitmeyeceğim. Çünkü orada iki çocuk var. Benden büyükler. Benden daha kuvvetliler. Ben yanlarından geçerken ellerini açıyorlar, böyle yolumu kesiyorlar. Korkuyorum.
Korkuyorum, okula gitmeyeceğim. Okulda vakit bir türlü geçmiyor. Her şey dışarıda kalıyor. Okulun kapısının dışında.
Evdeki odam mesela. Sonra annem, babam, oyuncaklarım, balkondaki kuşlar. Okulda onları düşünürken ağlamak istiyorum. Pencereden dışarı bakıyorum. Dışarıda, gökte bulut var.
Okula gitmeyeceğim. Çünkü orada hiçbir şeyi sevmiyorum.
Geçen gün bir ağaç resmi yaptım. Öğretmen "Çok ağaç olmuş, aferin," dedi. Bir tane daha yaptım. Bunun da yaprakları yoktu.
Sonra onlardan bir tanesi geldi, benimle alay etti.
Okula gitmeyeceğim. Akşam yatarken ertesi gün okula gideceğimi düşününce canım sıkılıyor. Diyorum ki: Okula gitmeyeceğim. Diyorlar ki: Hiç olur mu! Herkes okula gider.
Herkes mi? Herkes gitsin o zaman. Ben evde kalsam ne olur? Zaten dün gitmiştim. Yarın gitmeyeyim, öbür gün giderim.
Evde yatağımda olsaydım. Ya da odada. Kendi başıma. Şu okulda olmasaydım da nerede olursam olsaydım.
Okula gitmeyeceğim, hastayım. Görmüyor musunuz, okul deyince midem bulanıyor, karnım ağrıyor, o sütü bile içemiyorum.
Süt içmeyeceğim, hiçbir şey yemeyeceğim, okula da gitmeyeceğim. Çok üzülüyorum. Kimse beni sevmiyor. Okulda o iki çocuk var. Ellerini açıp benim yolumu kesiyorlar.
Öğretmene gittim. Öğretmen, "Peşimden niye geliyorsun?" dedi. Sana bir şey söyleyeyim mi, ama kızmayacaksın. Ben hep öğretmenin peşinden gidiyorum, öğretmen de "Benim peşimi bırak," diyor.
Artık okula gitmeyeceğim. Neden mi? Çünkü okula gitmek istemiyorum da ondan.
Teneffüs olunca bahçeye de çıkmak istemiyorum. Tam herkes beni unutmuşken teneffüs oluyor. O zaman her şey birbirine karışıyor, herkes koşuyor.
Öğretmen bana kötü bakıyor, güzel de değil. Okula gitmek istemiyorum. Beni seven o çocuk var, bir tek o iyi bakıyor. Kimseye söyleme ama, ben de o çocuğu sevmiyorum.
Oturduğum yerde öyle duruyorum. Kendimi çok yalnız hissediyorum. Gözlerimden yaşlar akıyor. Okulu hiç sevmiyorum.
Okula gitmek istemiyorum, diyorum. Sonra sabah oluyor ve okula götürüyorlar beni. Hiç gülemiyorum, önüme bakıyorum, ağlamak istiyorum. Sırtımda askerler gibi koca bir çanta, yokuş yukarı çıkıyorum, gözüm yokuşu çıkan küçük ayaklarımda. Her şey çok ağır, sırtımdaki torba, midemdeki sıcak süt. Ağlamak istiyorum.
Okula giriyorum. Bahçe kapısı demir ve kara, kapanıyor. Anne bak ben içerde kaldım, ağlıyorum.
Sonra sınıfa gidip oturuyorum. Dışardaki bulut olmak istiyorum.
Kalem, defter, silgi; kahrolsun hepsi!
öteki renkler sf.99,
Oturduğum yerde öyle duruyorum. Kendimi çok yalnız hissediyorum. Gözlerimden yaşlar akıyor. Okulu hiç sevmiyorum.
Okula gitmek istemiyorum, diyorum. Sonra sabah oluyor ve okula götürüyorlar beni. Hiç gülemiyorum, önüme bakıyorum, ağlamak istiyorum. Sırtımda askerler gibi koca bir çanta, yokuş yukarı çıkıyorum, gözüm yokuşu çıkan küçük ayaklarımda. Her şey çok ağır, sırtımdaki torba, midemdeki sıcak süt. Ağlamak istiyorum.
Okula giriyorum. Bahçe kapısı demir ve kara, kapanıyor. Anne bak ben içerde kaldım, ağlıyorum.
Sonra sınıfa gidip oturuyorum. Dışardaki bulut olmak istiyorum.
Kalem, defter, silgi; kahrolsun hepsi!
1. baskı, iletişim yayınları
XOXOX
"Her şey çok ağır, sırtımdaki torba, midemdeki sıcak süt. Ağlamak istiyorum."
bunu hatırlamayan var mıdır?
xoxox
Subscribe to:
Posts (Atom)
