Thursday, October 9, 2008

eylül'de olimpos


eylül'ün son 5 günü olimpos'ta, bir zamanlar kafada volkmen ve binbir düşünce ile tek başıma oturduğum kıyıdan şimdi cem'i izliyorum.

burası eskiden (çok eskiden, ben öğrenciyken) kalabalık olmazdı, galiba artık yazları kalabalık oluyormuş. ben yıllardır sadece sonbaharda geldiğim için o halini görmedim; diğer yerlerden daha kalabalık olduğunu sanmıyorum.

burası türkiye'nin en uzun sahili (veya sahillerinden biri) olduğu için dipdibe olmama şansına sahibiz, yine de tatilimizi minimum insan, bina ve sesle geçirmek istediğimiz için yılın denize de girilebilen en tenha zamanında olimpos'ta olmaya çalışıyoruz. bu yüzden bayramdan 4 gün önce ordaydık. bayramın ilk günü sahildeki lokantalardan birinde, yeni gelen arkadaşlarımızla son saatlerimizi geçirirken, şezlongların tümü dolu görünüyordu. bayramdan önceki günlerdeyse pek kimse yoktu, denizin tek sakininin cem olduğu anlar boldu. ne güzel her gün denize girdik. her yer gibi olimpos da tenha ve sakinken, eylül'ün sonunda en güzel.

8 comments:

ozlm said...

oralar çok kalabalık olduğunda bir adrasan ı deneyin :)

yasemin said...

ozlm merhaba, adrasan'a da gittik, birkaç defa yüzmek için sadece, 2 kere de kaldık ama olimpos- ya da çıralı da diyebilirim- bana daha güzel geliyor :)

ece arar said...

süper olmuş. sakin, huzurlu... aynen ben de öyle isterim... (her zamanki gibi aynı istek:)))

Ayse Nil said...

Peki birsey sormak isterim. Oglum 4 yasini gecti ve, tabii ki, onu cok seviyorum, onunla gecirdigim zaman benim icin cok kiymetli. Ancak (volkmen yorumuna istinaden), ben bazen yalnizligimi cok ozluyorum. Hurriyetimi... kafamin icindeki sessizligi... basiboslugumu... sizlere hiz olmuyor mu? Yani, belli bir yastan sonra anne olanlar mi yasiyor bu ozlemleri hep? Merak...

yasemin said...

ayşe nil merhaba, bana oluyor, her gün biraz yalnız kalmam lazım. olimpos'a tek başıma gittiğim zamanlar olurdu öyle. neyse ki şimdi de yalnız kalacak vaktim oluyor cem yuvadayken yarım gün. nerden nereye :p yuvadan önce cem'in uyuduğu saaatler vardı artık gece nöbetlerini (günde 4-5 saat uyurdum) ve cem'in uyku saatlerini kovalamayı bıraktım. bence bu yalnız kalmayı seven herkese oluyordur, bir de biz her şeyi beraber yapan tipler değiliz, tek başımıza çıktığımız zamanlar çoktur. birimiz cem'le kalır diğerimiz çıkar. bu da belli bi başıboşluk duygusu yaratıyor mu acaba, emin olamıyorum :p

Sardunya said...

Biri yalnızlık mı dedi? :)

Fotolar seyirlik. Hiçbirşey yazmasam sen anlar mısın?;)

yasemin said...

;)

Derya said...

Ne güzel oldu şimdi Çıralı'nın fotoğraflarını görmek. Eylül'de görmeyeli oraları tam beş yıl oluyor. Neyse ki yaz sabahlarında da, üşengeç kalabalıklar sayesinde, Eylül gibi oluyor sahil.